Pytanie 1. Przy sprężaniu odwracalnym gaz pozostaje w równowadze cieplnej z termostatem: przez całą przemianę jego temperatura wynosi
T0. Ciśnienie stopniowo wzrasta od
P0 do
P1=xP0. W stanie końcowym
Pf,rev=xP0,Tf,rev=T0,Vf,rev=xP0nRT0=xV0,
gdzie wykorzystano początkowe równanie stanu nRT0=P0V0.
Przy sprężaniu gwałtownym narzucone ciśnienie zewnętrzne wynosi
P1. W końcowej równowadze mechanicznej ciśnienie gazu jest mu równe:
Pf,irr=P1=xP0. Końcowa równowaga cieplna z termostatem wymaga
Tf,irr=T0. Równanie stanu daje wówczas
Vf,irr=Pf,irrnRTf,irr=xP0nRT0=xV0.
Oba procesy prowadzą więc do tego samego stanu końcowego (Pf,Tf,Vf)=(xP0,T0,V0/x).
Pytanie 2. Entropia jest funkcją stanu: jej zmiana zależy wyłącznie od stanu początkowego i końcowego, które są takie same w obu doświadczeniach. Dla gazu doskonałego
ΔSgas=ncVlnT0Tf+nRlnV0Vf=ncVln1+nRlnx1=−nRlnx.
Zatem ΔSgas,rev=ΔSgas,irr=−nRlnx<0. Ten spadek entropii gazu nie rozstrzyga o entropii wytworzonej: trzeba również uwzględnić wymianę z termostatem.
Pytanie 3. Przy sprężaniu odwracalnym
Pext=P=nRT0/V. Otrzymana praca wynosi
Wrev=−∫V0V0/xVnRT0dV=−nRT0[lnV]V0V0/x=−nRT0ln(1/x)=nRT0lnx>0.
Gaz odzyskuje temperaturę początkową, więc ΔU=ncV(T0−T0)=0. Pierwsza zasada ΔU=Q+W daje Qrev=−Wrev. Termostat otrzymuje ciepło o przeciwnym znaku w temperaturze T0:
ΔSth,rev=T0−Qrev=nRlnx.
Entropia otrzymana przez gaz wynosi Se,rev=Qrev/T0=−nRlnx, zatem Si,rev=ΔSgas−Se,rev=0. Termostat otrzymuje entropię Se,th=−Qrev/T0 równą zmianie swojej entropii: on również nie wytwarza entropii. Po dodaniu ΔSgas+ΔSth,rev=0: entropia wytworzona w całości jest równa zeru.
Pytanie 4. Gwałtowne sprężanie zachodzi przy stałym ciśnieniu zewnętrznym
P1. Otrzymana praca wynosi więc
Wirr=−P1(Vf−V0)=−xP0(xV0−V0)=P0V0(x−1)=nRT0(x−1)>0.
Nadal mamy ΔU=0, zatem Qirr=−nRT0(x−1).
Pytanie 5. Termostat otrzymuje
−Qirr, stąd
ΔSth,irr=T0−Qirr=nR(x−1).
Bilans gazu zapisujemy jako
ΔSgas=T0Qirr+Si,Si=−nRlnx+nR(x−1).
Dla idealnego termostatu otrzymana entropia wynosi −Qirr/T0 i jest równa jej zmianie: termostat nie wytwarza entropii. Układ gaz—termostat nie otrzymuje ciepła od innego ciała; praca dostarczana z zewnątrz nie przenosi entropii. Przyrost entropii tego układu jest więc entropią wytworzoną:
Si=ΔSgas+ΔSth,irr=−nRlnx+nR(x−1).
Przyjmijmy f(x)=x−1−lnx. Wtedy f(1)=0 oraz f′(x)=1−1/x=(x−1)/x>0 dla x>1. Funkcja rośnie od zera, więc Si=nRf(x)>0. Z drugiej strony
Wirr−Wrev=nRT0(x−1)−nRT0lnx=T0Si.
Ponieważ w obu przypadkach Q=−W, dodatkowa praca zostaje oddana do termostatu w postaci ciepła. Jest to koszt nieodwracalności.