Pytanie 1. Na schemacie
AB i
CD są adiabatami,
BC leży na gorącej izotermie, a
DA na zimnej. Cykl przebiega zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Na adiabacie
AB równanie adiabaty daje
TCVAγ−1=THVBγ−1,(VBVA)γ−1=TCTH.
Podnosząc do potęgi 1/(γ−1) i przyjmując b=(TH/TC)1/(γ−1), otrzymujemy VA=bVB. Podobnie na CD,
THVCγ−1=TCVDγ−1⟹VD=bVC=brVB.
Zatem VD/VA=(brVB)/(bVB)=r: na obu izotermach występuje ten sam stosunek objętości, lecz są one pokonywane w przeciwnych kierunkach.
Pytanie 2. Na każdej odwracalnej adiabacie
δQrev=0 i
dS=δQrev/T=0:
QAB=QCD=0,ΔSAB=ΔSCD=0.
Na izotermie gazu doskonałego dU=0, zatem δQrev=PdV=nRTdV/V. Dla rozprężania na gorącej izotermie
QBCΔSBC=nRTH∫VBrVBVdV=nRTH[lnV]VBrVB=nRTHlnr>0,=THQBC=nRlnr.
Dla sprężania na zimnej izotermie VA/VD=1/r:
QDAΔSDA=nRTC∫VDVAVdV=nRTC[lnV]VDVA=nRTClnVDVA=−nRTClnr<0,=TCQDA=−nRlnr.
Na wykresie (S,T) entropia jest stała na AB i CD: te odcinki są pionowe. Izotermy BC i DA są poziome. Przyjmując SA jako względny punkt odniesienia, otrzymujemy współrzędne
StanABCDS−SA00nRlnrnRlnrTTCTHTHTC
Powstaje prostokąt obiegany zgodnie z ruchem wskazówek zegara, o szerokości nRlnr i wysokości TH−TC.
Pytanie 3. W jednym cyklu
ΔU=0. Uznając energie otrzymane za dodatnie, z pierwszej zasady otrzymujemy
W=−(QAB+QBC+QCD+QDA)=−nR(TH−TC)lnr<0.
Oddana praca wynosi −W>0, a ciepło otrzymane od gorącego źródła QBC>0. Sprawność jest więc równa
η=QBC−W=nRTHlnrnR(TH−TC)lnr=THTH−TC=1−THTC.
Każde źródło otrzymuje ciepło o znaku przeciwnym do ciepła oddanego gazowi:
ΔSth,H=TH−QBC=−nRlnr,ΔSth,C=TC−QDA=nRlnr.
Gaz wraca do stanu początkowego, więc ΔSgas=0. Suma trzech zmian jest równa zeru: entropia nie jest wytwarzana. Praca oddana otoczeniu nie przenosi entropii.
Pytanie 4. Zachowujemy dla maszyny konwencję dodatnich energii otrzymanych:
QH>0 jest ciepłem otrzymanym od gorącego źródła,
QC<0 ciepłem otrzymanym od zimnego źródła, a
W<0 pracą otrzymaną w jednym cyklu. Źródła otrzymują przeciwne ciepła,
−QH i
−QC. Łączna zmiana ich entropii jest entropią wytworzoną, gdyż maszyna odzyskuje swój stan początkowy, a otoczenie otrzymuje jedynie pracę:
Si=−THQH−TCQC.
Mnożąc przez TC, a następnie wyznaczając QC,
TCSi=−THTCQH−QC,QC=−THTCQH−TCSi.
Pierwsza zasada daje 0=QH+QC+W. Odzyskana praca wynosi ∣W∣=−W=QH+QC, stąd
η=QH∣W∣=1+QHQC=1−THTC−QHTCSi.
Ponieważ TC>0 i QH>0, dodatnia wytworzona entropia zmniejsza sprawność.
Pytanie 5. Ciepło otrzymane od gorącego źródła jest takie samo dla obu silników. Z pytania 2
QH=nRTHlnr=1,0×8,314×500×ln3,4≃5087 J.
Sprawność silnika odwracalnego wynosi
ηCarnot=1−THTC=1−500300=0,40=40%.
Z pytania 4 otrzymujemy różnicę obu sprawności:
Δη=ηCarnot−ηirr=QHTCSi≃5087300×2,0=0,118.
Licznik TCSi=600 J jest energią, zatem iloraz jest bezwymiarowy. Spadek wynosi 100Δη≃11,8 punktu procentowego. Zatem
ηirr=0,40−0,118≃0,282=28,2%.
Sprawność spada z 40% do 28,2%; spadek o 11,8 punktu nie oznacza względnego spadku o 11,8%.