Rozwiązane zadanie z termodynamiki

Cykl Carnota: energia i entropia na każdym odcinku

Ćwiczenie 21 · Lekcja 6 — Druga zasada termodynamiki

  • cykl Carnota
  • gaz doskonały
  • bilans entropii
  • sprawność
  • wykres entropowy

Treść zadania

nn moli gazu doskonałego o stałym współczynniku γ=cP/cV>1\gamma=c_P/c_V>1 wykonuje odwracalny cykl A→B→C→D→AA\to B\to C\to D\to A: sprężanie adiabatyczne ABAB od TCT_{\mathrm{C}} do TH>TCT_{\mathrm{H}}>T_{\mathrm{C}}, rozprężanie izotermiczne BCBC w temperaturze THT_{\mathrm{H}} od VBV_B do VC=rVBV_C=rV_B, gdzie r>1r>1, rozprężanie adiabatyczne CDCD, a następnie sprężanie izotermiczne DADA w temperaturze TCT_{\mathrm{C}}.

Cykl Carnota przebiegający w kierunku A B C D A. Schemat jakościowy; oznaczenia wierzchołków odpowiadają treści zadania.
Rysunek 1. Cykl Carnota przebiegający w kierunku A→B→C→D→AA\to B\to C\to D\to A. Schemat jakościowy; oznaczenia wierzchołków odpowiadają treści zadania.
  1. Wskazać izotermy i adiabaty na wykresie (P,V)(P,V), a następnie wyznaczyć VAV_A i VDV_D w zależności od VB,r,TH/TCV_B,r,T_{\mathrm{H}}/T_{\mathrm{C}} i γ\gamma.
  2. Obliczyć ciepło otrzymane przez gaz i zmianę jego entropii na każdym odcinku. Przedstawić cykl na wykresie (S,T)(S,T).
  3. Obliczyć pracę otrzymaną w jednym cyklu, sprawność oraz zmiany entropii obu źródeł ciepła. Jaki bilans entropii otrzymujemy?
  4. Silnik nieodwracalny otrzymuje to samo ciepło QH>0Q_{\mathrm{H}}>0 od gorącego źródła o temperaturze THT_{\mathrm{H}} i oddaje ciepło do tego samego zimnego źródła o temperaturze TCT_{\mathrm{C}}. Wyrazić jego sprawność w zależności od SiS_{\mathrm{i}}, entropii wytworzonej w jednym cyklu w układzie „silnik + źródła”.
  5. Obliczenia liczbowe: n=1,0 moln=1{,}0\ \mathrm{mol}, TH=500 KT_{\mathrm{H}}=500\ \mathrm K, TC=300 KT_{\mathrm{C}}=300\ \mathrm K, r=3,4r=3{,}4 i R=8,314 J mol−1 K−1R=8{,}314\ \mathrm{J\,mol^{-1}\,K^{-1}}. Silnik nieodwracalny z poprzedniego pytania wytwarza Si=2,0 J K−1S_{\mathrm{i}}=2{,}0\ \mathrm{J\,K^{-1}} na cykl. Obliczyć otrzymane ciepło QHQ_{\mathrm{H}}, sprawność Carnota, a następnie spadek sprawności wywołany wytwarzaniem entropii (w punktach procentowych) oraz sprawność silnika nieodwracalnego.

Wskazówka

Wskazówka
Obie adiabaty spełniają TVγ−1=constTV^{\gamma-1}=\mathrm{const}. Na odwracalnej izotermie Q=TΔSQ=T\Delta S.

Szczegółowe rozwiązanie

Rozwiązanie
Pytanie 1. Na schemacie ABAB i CDCD są adiabatami, BCBC leży na gorącej izotermie, a DADA na zimnej. Cykl przebiega zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Na adiabacie ABAB równanie adiabaty daje

TCVAγ−1=THVBγ−1,(VAVB)γ−1=THTC.T_{\mathrm{C}}V_A^{\gamma-1}=T_{\mathrm{H}}V_B^{\gamma-1},\qquad \left(\frac{V_A}{V_B}\right)^{\gamma-1}=\frac{T_{\mathrm{H}}}{T_{\mathrm{C}}}.

Podnosząc do potęgi 1/(γ−1)1/(\gamma-1) i przyjmując b=(TH/TC)1/(γ−1)b=(T_{\mathrm{H}}/T_{\mathrm{C}})^{1/(\gamma-1)}, otrzymujemy VA=bVBV_A=bV_B. Podobnie na CDCD,

THVCγ−1=TCVDγ−1⟹VD=bVC=brVB.T_{\mathrm{H}}V_C^{\gamma-1}=T_{\mathrm{C}}V_D^{\gamma-1} \quad\Longrightarrow\quad V_D=bV_C=brV_B.

Zatem VD/VA=(brVB)/(bVB)=rV_D/V_A=(brV_B)/(bV_B)=r: na obu izotermach występuje ten sam stosunek objętości, lecz są one pokonywane w przeciwnych kierunkach.

Pytanie 2. Na każdej odwracalnej adiabacie δQrev=0\delta Q_{\mathrm{rev}}=0 i dS=δQrev/T=0\mathrm dS=\delta Q_{\mathrm{rev}}/T=0:

QAB=QCD=0,ΔSAB=ΔSCD=0.Q_{AB}=Q_{CD}=0,\qquad \Delta S_{AB}=\Delta S_{CD}=0.

Na izotermie gazu doskonałego dU=0\mathrm dU=0, zatem δQrev=P dV=nRT dV/V\delta Q_{\mathrm{rev}}=P\,\mathrm dV=nRT\,\mathrm dV/V. Dla rozprężania na gorącej izotermie

QBC=nRTH∫VBrVBdVV=nRTH[ln⁡V]VBrVB=nRTHln⁡r>0,ΔSBC=QBCTH=nRln⁡r.\begin{aligned} Q_{BC}&=nRT_{\mathrm{H}}\int_{V_B}^{rV_B}\frac{\mathrm dV}{V} =nRT_{\mathrm{H}}[\ln V]_{V_B}^{rV_B}=nRT_{\mathrm{H}}\ln r>0,\\ \Delta S_{BC}&=\frac{Q_{BC}}{T_{\mathrm{H}}}=nR\ln r. \end{aligned}

Dla sprężania na zimnej izotermie VA/VD=1/rV_A/V_D=1/r:

QDA=nRTC∫VDVAdVV=nRTC[ln⁡V]VDVA=nRTCln⁡VAVD=−nRTCln⁡r<0,ΔSDA=QDATC=−nRln⁡r.\begin{aligned} Q_{DA}&=nRT_{\mathrm{C}}\int_{V_D}^{V_A}\frac{\mathrm dV}{V} =nRT_{\mathrm{C}}[\ln V]_{V_D}^{V_A}\\ &=nRT_{\mathrm{C}}\ln\frac{V_A}{V_D}=-nRT_{\mathrm{C}}\ln r<0,\\ \Delta S_{DA}&=\frac{Q_{DA}}{T_{\mathrm{C}}}=-nR\ln r. \end{aligned}

Na wykresie (S,T)(S,T) entropia jest stała na ABAB i CDCD: te odcinki są pionowe. Izotermy BCBC i DADA są poziome. Przyjmując SAS_A jako względny punkt odniesienia, otrzymujemy współrzędne

StanS−SATA0TCB0THCnRln⁡rTHDnRln⁡rTC\begin{aligned} \begin{array}{c|cc} \text{Stan}&S-S_A&T\\ \hline A&0&T_{\mathrm{C}}\\ B&0&T_{\mathrm{H}}\\ C&nR\ln r&T_{\mathrm{H}}\\ D&nR\ln r&T_{\mathrm{C}} \end{array} \end{aligned}

Powstaje prostokąt obiegany zgodnie z ruchem wskazówek zegara, o szerokości nRln⁡rnR\ln r i wysokości TH−TCT_{\mathrm{H}}-T_{\mathrm{C}}.

Pytanie 3. W jednym cyklu ΔU=0\Delta U=0. Uznając energie otrzymane za dodatnie, z pierwszej zasady otrzymujemy

W=−(QAB+QBC+QCD+QDA)=−nR(TH−TC)ln⁡r<0.W=-(Q_{AB}+Q_{BC}+Q_{CD}+Q_{DA}) =-nR(T_{\mathrm{H}}-T_{\mathrm{C}})\ln r<0.

Oddana praca wynosi −W>0-W>0, a ciepło otrzymane od gorącego źródła QBC>0Q_{BC}>0. Sprawność jest więc równa

η=−WQBC=nR(TH−TC)ln⁡rnRTHln⁡r=TH−TCTH=1−TCTH.\eta=\frac{-W}{Q_{BC}} =\frac{nR(T_{\mathrm{H}}-T_{\mathrm{C}})\ln r}{nRT_{\mathrm{H}}\ln r} =\frac{T_{\mathrm{H}}-T_{\mathrm{C}}}{T_{\mathrm{H}}}=1-\frac{T_{\mathrm{C}}}{T_{\mathrm{H}}}.

Każde źródło otrzymuje ciepło o znaku przeciwnym do ciepła oddanego gazowi:

ΔSth,H=−QBCTH=−nRln⁡r,ΔSth,C=−QDATC=nRln⁡r.\Delta S_{\mathrm{th,H}}=\frac{-Q_{BC}}{T_{\mathrm{H}}}=-nR\ln r,\qquad \Delta S_{\mathrm{th,C}}=\frac{-Q_{DA}}{T_{\mathrm{C}}}=nR\ln r.

Gaz wraca do stanu początkowego, więc ΔSgas=0\Delta S_{\mathrm{gas}}=0. Suma trzech zmian jest równa zeru: entropia nie jest wytwarzana. Praca oddana otoczeniu nie przenosi entropii.

Pytanie 4. Zachowujemy dla maszyny konwencję dodatnich energii otrzymanych: QH>0Q_{\mathrm{H}}>0 jest ciepłem otrzymanym od gorącego źródła, QC<0Q_{\mathrm{C}}<0 ciepłem otrzymanym od zimnego źródła, a W<0W<0 pracą otrzymaną w jednym cyklu. Źródła otrzymują przeciwne ciepła, −QH-Q_{\mathrm{H}} i −QC-Q_{\mathrm{C}}. Łączna zmiana ich entropii jest entropią wytworzoną, gdyż maszyna odzyskuje swój stan początkowy, a otoczenie otrzymuje jedynie pracę:

Si=−QHTH−QCTC.S_{\mathrm{i}}=-\frac{Q_{\mathrm{H}}}{T_{\mathrm{H}}}-\frac{Q_{\mathrm{C}}}{T_{\mathrm{C}}}.

Mnożąc przez TCT_{\mathrm{C}}, a następnie wyznaczając QCQ_{\mathrm{C}},

TCSi=−TCTHQH−QC,QC=−TCTHQH−TCSi.T_{\mathrm{C}}S_{\mathrm{i}}=-\frac{T_{\mathrm{C}}}{T_{\mathrm{H}}}Q_{\mathrm{H}}-Q_{\mathrm{C}}, \qquad Q_{\mathrm{C}}=-\frac{T_{\mathrm{C}}}{T_{\mathrm{H}}}Q_{\mathrm{H}}-T_{\mathrm{C}}S_{\mathrm{i}}.

Pierwsza zasada daje 0=QH+QC+W0=Q_{\mathrm{H}}+Q_{\mathrm{C}}+W. Odzyskana praca wynosi ∣W∣=−W=QH+QC|W|=-W=Q_{\mathrm{H}}+Q_{\mathrm{C}}, stąd

η=∣W∣QH=1+QCQH=1−TCTH−TCSiQH.\eta=\frac{|W|}{Q_{\mathrm{H}}}=1+\frac{Q_{\mathrm{C}}}{Q_{\mathrm{H}}} =1-\frac{T_{\mathrm{C}}}{T_{\mathrm{H}}}-\frac{T_{\mathrm{C}}S_{\mathrm{i}}}{Q_{\mathrm{H}}}.

Ponieważ TC>0T_{\mathrm{C}}>0 i QH>0Q_{\mathrm{H}}>0, dodatnia wytworzona entropia zmniejsza sprawność.

Pytanie 5. Ciepło otrzymane od gorącego źródła jest takie samo dla obu silników. Z pytania 2

QH=nRTHln⁡r=1,0×8,314×500×ln⁡3,4≃5087 J.Q_{\mathrm{H}}=nRT_{\mathrm{H}}\ln r=1{,}0\times8{,}314\times500\times\ln3{,}4 \simeq5087\ \mathrm J.

Sprawność silnika odwracalnego wynosi

ηCarnot=1−TCTH=1−300500=0,40=40 %.\eta_{\mathrm{Carnot}}=1-\frac{T_{\mathrm{C}}}{T_{\mathrm{H}}} =1-\frac{300}{500}=0{,}40=40\,\%.

Z pytania 4 otrzymujemy różnicę obu sprawności:

Δη=ηCarnot−ηirr=TCSiQH≃300×2,05087=0,118.\Delta\eta=\eta_{\mathrm{Carnot}}-\eta_{\mathrm{irr}} =\frac{T_{\mathrm{C}}S_{\mathrm{i}}}{Q_{\mathrm{H}}} \simeq\frac{300\times2{,}0}{5087}=0{,}118.

Licznik TCSi=600 JT_{\mathrm{C}}S_{\mathrm{i}}=600\ \mathrm J jest energią, zatem iloraz jest bezwymiarowy. Spadek wynosi 100Δη≃11,8100\Delta\eta\simeq11{,}8 punktu procentowego. Zatem

ηirr=0,40−0,118≃0,282=28,2 %.\eta_{\mathrm{irr}}=0{,}40-0{,}118\simeq0{,}282=28{,}2\,\%.

Sprawność spada z 40 %40\,\% do 28,2 %28{,}2\,\%; spadek o 11,811{,}8 punktu nie oznacza względnego spadku o 11,8 %11{,}8\,\%.