Pytanie 1. Podana pojemność cieplna jest molowa: dla
n moli całkowita pojemność wynosi
ncV(T). Ponieważ
U zależy tylko od
T,
dU=ncV(T)dT=n(A+BT)dT.
Całkujemy od Tref do T, oznaczając zmienną całkowania przez τ:
U(T)−Uref=n∫TrefT(A+Bτ)dτ=n[Aτ+2Bτ2]TrefT=nA(T−Tref)+2nB(T2−Tref2).
Po dodaniu Uref otrzymujemy U(T). Przy obliczaniu ΔU=U(Tf)−U(Ti) składniki związane ze stanem odniesienia się znoszą:
ΔU=nA(Tf−Ti)+2nB(Tf2−Ti2).
Nie wolno pisać ΔU=ncV(Tf)(Tf−Ti): pojemność zmienia się w trakcie ogrzewania i musi pozostać pod całką.
Pytanie 2. W przemianie lokalnie odwracalnej otrzymana praca wynosi
δW=−PdV. Pierwsza zasada daje
dU=δQrev−PdV,δQrev=dU+PdV.
Podstawiamy poprzedni wynik za dU oraz nRT/V za P:
δQrev=n(A+BT)dT+VnRTdV.
Lokalna odwracalność pozwala zapisać dS=δQrev/T. Dzieląc każdy składnik przez T, otrzymujemy
dS=n(TA+B)dT+VnRdV.
Pytanie 3. Wybieramy drogę odwracalną od (Ti,Vi) do (Tf,Vi) przy stałej objętości, a następnie od (Tf,Vi) do (Tf,Vf) przy stałej temperaturze. W pierwszym etapie dV=0; w drugim dT=0. Dodając obie zmiany entropii,
ΔS=n∫TiTf(TA+B)dT+nR∫ViVfVdV=nA[lnT]TiTf+nB[T]TiTf+nR[lnV]ViVf=nA(lnTf−lnTi)+nB(Tf−Ti)+nR(lnVf−lnVi).
Korzystając z lna−lnb=ln(a/b), otrzymujemy
ΔS=nAlnTiTf+nB(Tf−Ti)+nRlnViVf.
Entropia jest funkcją stanu: jej zmiana zależy tylko od stanu początkowego i końcowego. Droga odwracalna pozwala obliczyć tę zmianę, ale wynik obowiązuje również dla rzeczywistej przemiany nieodwracalnej między tymi samymi stanami.
Pytanie 4. Objętość pozostaje stała: gaz nie otrzymuje pracy. Pierwsza zasada i wynik pytania 1 dają więc
Qgas=ΔU=nA(Tf−Ti)+2nB(Tf2−Ti2).
Układ gaz—termostat jest izolowany, zatem ΔUgas+ΔUth=0. Wobec braku pracy otrzymujemy Qth=−Qgas. Dla gazu warunek Vf=Vi zeruje składnik objętościowy z pytania 3:
ΔSgas=nAlnTiTf+nB(Tf−Ti).
Termostat pozostaje w temperaturze Tf, stąd
ΔSth=TfQth=−TfQgas.
Izolowana całość nie wymienia entropii z resztą Wszechświata: wytworzona entropia jest sumą obu zmian,
Si=ΔSgas+ΔSth=nAlnTiTf+nB(Tf−Ti)−TfnA(Tf−Ti)−2TfnB(Tf2−Ti2).
Aby zbadać znak, wracamy do postaci całkowej obu składników:
ΔSgas=n∫TiTfTA+BTdT,TfQgas=n∫TiTfTfA+BTdT.
Granice całkowania są takie same, więc możemy odjąć funkcje podcałkowe:
Si=n∫TiTf(A+BT)(T1−Tf1)dT>0.
Istotnie, A+BT>0 i 1/T−1/Tf>0 dla Ti≤T<Tf. Całka jest więc ściśle dodatnia, gdy Tf>Ti: ogrzewanie przez kontakt z tym termostatem jest nieodwracalne.