Rozwiązane zadanie z termodynamiki
Selekcja kandydatów na relacje fundamentalne
Ćwiczenie 34 · Lekcja 7 — Struktura matematyczna: relacje podstawowe
- relacja fundamentalna
- ekstensywność
- funkcja jednorodna
- dodatnia temperatura
- równania stanu
- adiabata odwracalna
- relacja Eulera
Treść zadania
Proponujemy trzy relacje fundamentalne dla układu prostego o zmiennej liczbie cząstek . W każdej z nich i są stałymi, a rozważamy , , i :
Dopuszczalna relacja fundamentalna musi być ekstensywna, to znaczy jednorodna stopnia pierwszego względem swoich zmiennych ekstensywnych, i prowadzić do dodatniej temperatury.
- Zbadać ekstensywność każdej z trzech relacji, a następnie znak przewidywanej przez nie temperatury. Wykazać, że tylko jedna z nich jest dopuszczalna.
- Dla relacji dopuszczalnej wyprowadzić trzy równania stanu wyrażające , i przez , i . Sprawdzić, że te trzy wielkości są intensywne, a następnie sprawdzić relację Eulera .
- Sprawdzić, że temperatura jest dodatnia. Wywnioskować stąd, że jest rosnącą funkcją i że relację można odwrócić, otrzymując relację . Jaka jest temperatura, gdy dąży do ?
- Wyprowadzić równanie stanu zawierające jedynie , , i .
- Wyznaczyć równanie adiabat odwracalnych na wykresie przy ustalonym .
Wskazówka
Szczegółowe rozwiązanie
Jest ona jednorodna stopnia , a nie stopnia pierwszego: podwojenie rozmiaru układu pomnożyłoby jego entropię przez . Relacja nie jest ekstensywna i należy ją odrzucić. Jest ona istotnie ekstensywna. Jej pochodna względem wynosi jednak co dawałoby ujemną temperaturę. Również tę relację należy odrzucić. Jest ona ekstensywna. W pytaniu 3 sprawdzimy, że jej temperatura jest dodatnia: jest to jedyna dopuszczalna relacja. Pomnóżmy , i przez . Licznik zyskuje czynnik , a jego mianownik również: się nie zmienia. Dla otrzymujemy , a dla . Wszystkie trzy wielkości są więc intensywne. skąd : relacja Eulera jest spełniona. Gdy dąży do , dąży do : entropia zeruje się w temperaturze zerowej, czego wymaga trzecia zasada termodynamiki, którą poznamy w dalszej części. Ponieważ , podstawiamy do : Podnosimy do trzeciej potęgi, aby pozbyć się pierwiastka: Jest to dla tego układu odpowiednik równania gazu doskonałego. czynnik jest zatem stały, skąd Na wykresie adiabaty odwracalne są krzywymi , bardziej stromymi niż adiabaty jednoatomowego gazu doskonałego.