Rozwiązane zadanie z termodynamiki

Mieszanie dwóch mas wody

Ćwiczenie 3 · Lekcja 2 — Historia termodynamiki i kalorymetrii

  • kalorymetria
  • mieszanie
  • pojemność cieplna
  • ciepło właściwe
  • Joseph Black
  • temperatura równowagi

Treść zadania

Do naczynia zawierającego m2=0,300 kgm_2=0{,}300\,\text{kg} wody o temperaturze T2=15 ∘CT_2=15\,^\circ\text{C} wlewa się m1=0,200 kgm_1=0{,}200\,\text{kg} wody o temperaturze T1=80 ∘CT_1=80\,^\circ\text{C}. Naczynie jest idealnym kalorymetrem: pomija się straty ciepła do otoczenia oraz pojemność cieplną samego naczynia. Przypomnijmy zależność Q=mcΔTQ=mc\Delta T, gdzie c=4,18×103 J ⁣⋅ ⁣kg−1 ⁣⋅ ⁣K−1c=4{,}18\times10^3\,\text{J}\!\cdot\!\text{kg}^{-1}\!\cdot\!\text{K}^{-1} jest ciepłem właściwym ciekłej wody.

  1. Uzasadnić, że ciepło oddane przez wodę gorącą zostaje w całości pobrane przez wodę zimną. Zapisać równanie zachowania z wielkościami m1m_1, m2m_2, cc, T1T_1, T2T_2 i temperaturą równowagi TeqT_{eq}.
  2. Wyprowadzić wyrażenie na TeqT_{eq} i obliczyć jego wartość liczbową.
  3. Obliczyć ciepło QQ oddane przez gorącą wodę podczas mieszania.
  4. Czy mieszanie dwóch porcji tej samej substancji pozwala wyznaczyć cc? Uzasadnić.

Wskazówka

Wskazówka
Kalorymetr jest izolowany i sztywny, dlatego całkowita energia wewnętrzna U1+U2U_1+U_2 jest zachowana: ciepło oddane przez jedną porcję zostaje pobrane przez drugą z przeciwnym znakiem.

Szczegółowe rozwiązanie

Rozwiązanie
1. Ponieważ kalorymetr jest odizolowany od otoczenia (ma adiabatyczne i sztywne ścianki), całkowita energia wewnętrzna układu złożonego z gorącej i zimnej wody jest zachowana: to, co jedna masa traci, druga dokładnie zyskuje. Zatem Q1,pobrane=−Q2,pobraneQ_{1,\textrm{pobrane}}=-Q_{2,\textrm{pobrane}}, czyli Q1,pobrane+Q2,pobrane=0Q_{1,\textrm{pobrane}}+Q_{2,\textrm{pobrane}}=0. Przyjmując dla każdej masy wody między stanem początkowym a równowagą konwencję Q=mcΔTQ=mc\Delta T, otrzymujemy

m1c(Teq−T1)+m2c(Teq−T2)=0.m_1c(T_{eq}-T_1)+m_2c(T_{eq}-T_2)=0.

2. Wspólny czynnik cc skraca się, zatem

Teq=m1T1+m2T2m1+m2=0,200×80+0,300×150,200+0,300=41 ∘C.T_{eq}=\frac{m_1T_1+m_2T_2}{m_1+m_2} =\frac{0{,}200\times80+0{,}300\times15}{0{,}200+0{,}300} =41\,^\circ\text{C}.

3. Gorąca woda oddaje

Q1,oddane=−Q1,pobrane=m1c(T1−Teq)=0,200×4,18×103×(80−41)≈3,26×104 J.Q_{1,\textrm{oddane}}=-Q_{1,\textrm{pobrane}}=m_1c(T_1-T_{eq}) =0{,}200\times4{,}18\times10^3\times(80-41) \approx3{,}26\times10^4\,\text{J}.

Zimna woda pobiera dokładnie tę samą ilość:

Q2,pobrane=m2c(Teq−T2)=0,300×4,18×103×26≈3,26×104 J.Q_{2,\textrm{pobrane}}=m_2c(T_{eq}-T_2)=0{,}300\times4{,}18\times10^3\times26 \approx3{,}26\times10^4\,\text{J}.

4. Nie. Dla dwóch mas tej samej substancji współczynnik cc mnoży oba składniki bilansu i skraca się. Temperatura równowagi nie zależy więc od cc, lecz jest średnią temperatur początkowych ważoną masami. Wyznaczenie ciepła właściwego metodą mieszanin wymaga substancji o znanej pojemności cieplnej, jak w następnym zadaniu.