Rozwiązane zadanie z termodynamiki

Dwa gazy rozdzielone wewnętrzną przegrodą

Ćwiczenie 22 · Lekcja 6 — Druga zasada termodynamiki

  • druga zasada
  • maksimum entropii
  • układ izolowany
  • przegroda diatermiczna
  • ruchoma przegroda
  • równowaga cieplna
  • równowaga mechaniczna

Treść zadania

Sztywny zbiornik izolowany od otoczenia zawiera dwa jednoatomowe gazy doskonałe rozdzielone przegrodą, początkowo nieruchomą, nieprzepuszczalną i adiabatyczną. Część 1 zawiera n1n_1 moli w temperaturze T1T_1, a część 2 zawiera n2=3n1n_2=3n_1 moli w temperaturze T2=T1/2T_2=T_1/2. Początkowo obie części mają taką samą objętość VV. Energia i pojemność cieplna przegrody są pomijalne; po odblokowaniu porusza się ona bez tarcia i bez dodatkowej siły. Doświadczenia w pytaniach 3 i 5 rozpoczynają się każde od stanu początkowego. Przyjmujemy P0=n1RT1/VP_0=n_1RT_1/V.

  1. Narysować prosty schemat zbiornika. Zaznaczyć oba gazy, przegrodę, ilości substancji oraz początkowe temperatury, objętości i ciśnienia. Czy dopóki przegroda jest nieruchoma, nieprzepuszczalna i adiabatyczna, różnica temperatur lub ciśnień wystarcza do wywołania przemiany?
  2. Wyrazić oba ciśnienia początkowe symbolicznie w zależności od P0P_0.
  3. Przegroda staje się diatermiczna, lecz pozostaje nieruchoma i nieprzepuszczalna. Korzystając z obu zasad termodynamiki, uzasadnić warunek równowagi cieplnej, a następnie wyznaczyć końcową temperaturę i ciśnienia.
  4. Obliczyć energię wymienioną między gazami i określić jej formę. Sporządzić bilans entropii całego układu i sprawdzić, że wytworzona entropia jest dodatnia.
  5. W drugim doświadczeniu przegroda staje się diatermiczna i ruchoma. Badając stacjonarność entropii układu izolowanego, uzasadnić warunki równowagi cieplnej i mechanicznej. Wyznaczyć końcowe temperaturę, ciśnienie i objętości, a następnie sporządzić bilans entropii. Porównać z przypadkiem przegrody nieruchomej.

Wskazówka

Wskazówka
Cały układ jest izolowany: jego energia wewnętrzna jest zachowana, a entropia osiąga maksimum w równowadze. Dla gazu doskonałego

dS=dUT+PT dV.\mathrm{d}S=\frac{\mathrm{d}U}{T}+\frac{P}{T}\,\mathrm{d}V.

Szczegółowe rozwiązanie

Rozwiązanie

Figure
Rysunek 1

Pytanie 1. Schemat przedstawia sztywny zbiornik o całkowitej objętości 2V2V, podzielony przegrodą. Po lewej: (n1,T1,V,P0)(n_1,T_1,V,P_0); po prawej: (3n1,T1/2,V,P2,i)(3n_1,T_1/2,V,P_{2,i}). Ścianki zewnętrzne są adiabatyczne. Gdy przegroda wewnętrzna jest nieruchoma, nieprzepuszczalna i adiabatyczna, żadna wymiana nie jest możliwa: każdy gaz zachowuje swój stan mimo różnych temperatur i ciśnień. Blokada przegrody równoważy różnicę ciśnień.

Pytanie 2 — Obliczenia symboliczne. Równanie gazu doskonałego daje

P1,i=n1RT1V=P0,P2,i=3n1R(T1/2)V=32P0.P_{1,i}=\frac{n_1RT_1}{V}=P_0, \qquad P_{2,i}=\frac{3n_1R(T_1/2)}{V}=\frac32P_0.

Pytanie 3 — Nieruchoma przegroda diatermiczna. Przy małym przekazie energii spełniającym dU2=−dU1\mathrm{d}U_2=-\mathrm{d}U_1 objętości są stałe: dla każdego gazu dSj=dUj/Tj\mathrm dS_j=\mathrm dU_j/T_j. Dodając,

dStot=dU1T1+dU2T2=dU1T1−dU1T2.\mathrm dS_{\mathrm{tot}}=\frac{\mathrm dU_1}{T_1} +\frac{\mathrm dU_2}{T_2} =\frac{\mathrm dU_1}{T_1}-\frac{\mathrm dU_1}{T_2}.

Temperatury w tej zmianie odpowiadają rozpatrywanemu stanowi. Wyłączając wspólny czynnik,

dStot=(1T1−1T2)dU1.\mathrm{d}S_{\mathrm{tot}} =\left(\frac1{T_1}-\frac1{T_2}\right)\mathrm{d}U_1.

W równowadze entropia jest maksymalna, więc współczynnik przy dU1\mathrm{d}U_1 musi być zerowy. Wymaga to T1,f=T2,f=TfT_{1,f}=T_{2,f}=T_f. Z zachowania energii

n132R(Tf−T1)+3n132R(Tf−T12)=0,n_1\frac32R(T_f-T_1) +3n_1\frac32R\left(T_f-\frac{T_1}{2}\right)=0,

Dzieląc bilans energii przez (3/2)n1R(3/2)n_1R, otrzymujemy

(Tf−T1)+3(Tf−T12)=0,4Tf−52T1=0,Tf=58T1.(T_f-T_1)+3\left(T_f-\frac{T_1}{2}\right)=0, \quad 4T_f-\frac52T_1=0, \quad T_f=\frac58T_1.

Następnie P1,f=n1RTf/V=(Tf/T1)P0P_{1,f}=n_1RT_f/V=(T_f/T_1)P_0 i P2,f=3n1RTf/V=3(Tf/T1)P0P_{2,f}=3n_1RT_f/V=3(T_f/T_1)P_0, zatem

Tf=58T1,P1,f=58P0,P2,f=158P0.T_f=\frac58T_1, \qquad P_{1,f}=\frac58P_0, \qquad P_{2,f}=\frac{15}{8}P_0.

Ponieważ przegroda jest nieruchoma, równowaga mechaniczna nie jest wymagana: ciśnienia końcowe mogą się różnić.

Pytanie 4 — Bilans entropii. Gaz 2 otrzymuje wyłącznie w postaci ciepła energię

Q1→2=ΔU2=3n132R(58T1−12T1)=916n1RT1.Q_{1\to2}=\Delta U_2 =3n_1\frac32R\left(\frac58T_1-\frac12T_1\right) =\frac9{16}n_1RT_1.

Gaz 1 otrzymuje ciepło o przeciwnym znaku: Q1=−Q1→2<0Q_1=-Q_{1\to2}<0, podczas gdy Q2=Q1→2>0Q_2=Q_{1\to2}>0. Przegroda jest nieruchoma, więc W1=W2=0W_1=W_2=0. Cały układ jest izolowany, zatem Se=0S_{\mathrm{e}}=0 i Si=ΔStotS_{\mathrm{i}}=\Delta S_{\mathrm{tot}}. Ponieważ objętości są stałe,

ΔS1=32n1Rln⁡TfT1=32n1Rln⁡58,ΔS2=32(3n1)Rln⁡TfT1/2=92n1Rln⁡54.\Delta S_1=\frac32n_1R\ln\frac{T_f}{T_1} =\frac32n_1R\ln\frac58, \Delta S_2=\frac32(3n_1)R\ln\frac{T_f}{T_1/2} =\frac92n_1R\ln\frac54.

Gaz 1 traci entropię, a gaz 2 ją zyskuje. Suma obu zmian wynosi

Si=32n1R[ln⁡ ⁣(58)+3ln⁡ ⁣(54)]>0.S_{\mathrm{i}} =\frac32n_1R\left[ \ln\!\left(\frac58\right) +3\ln\!\left(\frac54\right) \right]>0.

To wytwarzanie entropii odpowiada samorzutnemu przepływowi ciepła między gazami o początkowo różnych temperaturach. Aby sprawdzić znak bez podstawiania wartości liczbowych, łączymy logarytmy:

ln⁡58+3ln⁡54=ln⁡[58(54)3]=ln⁡625512>0.\ln\frac58+3\ln\frac54 =\ln\left[\frac58\left(\frac54\right)^3\right] =\ln\frac{625}{512}>0.

Pytanie 5 — Ruchoma przegroda diatermiczna. Przy dU2=−dU1\mathrm{d}U_2=-\mathrm{d}U_1 i dV2=−dV1\mathrm{d}V_2=-\mathrm{d}V_1,

dStot=(1T1−1T2)dU1+(P1T1−P2T2)dV1.\mathrm{d}S_{\mathrm{tot}} =\left(\frac1{T_1}-\frac1{T_2}\right)\mathrm{d}U_1 +\left(\frac{P_1}{T_1}-\frac{P_2}{T_2}\right)\mathrm{d}V_1.

Przegroda pozwala niezależnie zmieniać podział energii i objętości. Warunek stacjonarności musi więc obowiązywać dla dowolnych dU1\mathrm dU_1 i dV1\mathrm dV_1: oba współczynniki znikają. Pierwszy wymaga T1,f=T2,fT_{1,f}=T_{2,f}; drugi daje wtedy P1,f/Tf=P2,f/TfP_{1,f}/T_f=P_{2,f}/T_f, czyli P1,f=P2,fP_{1,f}=P_{2,f}. Zachowanie energii nadal prowadzi do Tf=5T1/8T_f=5T_1/8. Przy wspólnych ciśnieniu i temperaturze objętości są proporcjonalne do ilości substancji. Ponieważ ich suma wynosi 2V2V,

V2,fV1,f=3n1RTf/Pfn1RTf/Pf=3,V1,f+3V1,f=2V.\frac{V_{2,f}}{V_{1,f}}=\frac{3n_1RT_f/P_f}{n_1RT_f/P_f}=3, \qquad V_{1,f}+3V_{1,f}=2V.

Zatem V1,f=V/2V_{1,f}=V/2 i V2,f=3V/2V_{2,f}=3V/2. Wspólne ciśnienie obliczamy z Pf=n1R(5T1/8)/(V/2)=(5/4)P0P_f=n_1R(5T_1/8)/(V/2)=(5/4)P_0, co daje

V1,f=V2,V2,f=3V2,Pf=54P0.V_{1,f}=\frac V2, \qquad V_{2,f}=\frac{3V}{2}, \qquad P_f=\frac54P_0.

Zmiany energii wewnętrznej są takie same jak dla nieruchomej przegrody, ale tutaj energia jest wymieniana w postaci ciepła i pracy. Bilans entropii zawiera te same składniki temperaturowe co w pytaniu 4, do których trzeba dodać składniki objętościowe:

ΔS1=32n1Rln⁡58+n1Rln⁡V/2V,ΔS2=92n1Rln⁡54+3n1Rln⁡3V/2V.\Delta S_1=\frac32n_1R\ln\frac58+n_1R\ln\frac{V/2}{V}, \Delta S_2=\frac92n_1R\ln\frac54+3n_1R\ln\frac{3V/2}{V}.

Po dodaniu otrzymujemy

Si=ΔStot=32n1R[ln⁡ ⁣(58)+3ln⁡ ⁣(54)]+n1R[ln⁡ ⁣(12)+3ln⁡ ⁣(32)]>0.S_{\mathrm{i}}=\Delta S_{\mathrm{tot}} =\frac32n_1R\left[ \ln\!\left(\frac58\right)+3\ln\!\left(\frac54\right) \right] +n_1R\left[ \ln\!\left(\frac12\right)+3\ln\!\left(\frac32\right) \right]>0.

Przyrost względem przypadku nieruchomej przegrody wynosi

n1R[ln⁡12+3ln⁡32]=n1Rln⁡[12(32)3]=n1Rln⁡2716>0.n_1R\left[\ln\frac12+3\ln\frac32\right] =n_1R\ln\left[\frac12\left(\frac32\right)^3\right] =n_1R\ln\frac{27}{16}>0.

Umożliwienie ruchu przegrody zwiększa więc dostępną entropię końcową.