موازنهٔ آنتروپی، مخزن گرمایی، گرمکردن، برگشتپذیری، مجموع ریمان
صورت مسئله
جرم m آب مایع از Ti به Tf>Ti میرسد. انبساط آن را نادیده میگیریم و ظرفیت گرمایی ویژهٔ آن c را ثابت فرض میکنیم. آب در تمام آزمایش مایع میماند. دستگاه S آب است و محیط آن از مخزن یا مخزنهای گرمایی مورد استفاده تشکیل میشود. مجموعهٔ {S+محیط}={آب + مخزنهای گرمایی} منزوی است. هیچ کاری مبادله نمیشود و هر تماس گرمایی تا تعادل ادامه دارد. هر گرما هنگامی مثبت شمرده میشود که جسم مورد بررسی آن را دریافت کند.
آب را در تماس با تنها یک مخزن در Tf رسم کنید. گرمای Qwater دریافتی آب و سپس گرمای Qth دریافتی مخزن را محاسبه کنید. رابطهٔ میان این دو گرما را توجیه کنید.
تغییرات آنتروپی آب، مخزن و مجموعه را نتیجه بگیرید. نشان دهید آنتروپی تولیدشده مثبت است.
دوباره از Ti آغاز میکنیم و دو مخزن را بهترتیب در Tm=(Ti+Tf)/2 و سپس Tf به کار میبریم. گرمای دریافتی هر مخزن را محاسبه و موازنهٔ آنتروپی را تکرار کنید. آیا تغییر آنتروپی آب عوض میشود؟ آنتروپی تولیدشده را با آزمایش نخست مقایسه کنید.
بار دیگر از Ti آغاز و از N مخزن در دماهای Tk=Ti+kh با h=(Tf−Ti)/N و k=1,...,N استفاده میکنیم. تغییرات آنتروپی آب، مجموع مخزنها و دستگاه کلی را بیابید. حد آنتروپی تولیدشده را هنگامی که N→∞ تعیین و نتیجه را تفسیر کنید.
راهنمایی
راهنمایی
اصل اول را برای آب و سپس مجموعهٔ منزوی به کار ببرید. برای محاسبهٔ آنتروپی آب، گرمشدن برگشتپذیری میان همان حالتها تصور کنید. مخزن با دمای ثابت Tth آنتروپی Qth/Tth را دریافت میکند. در پرسش آخر مجموع ریمان را تشخیص دهید.
پاسخ تفصیلی
پاسخ
شکل 1
پرسش 1. شکل، آب را در آغاز در Ti، مخزن را در Tf و پیکان گرما را از مخزن به آب نشان میدهد. مرزی مجموعهٔ منزوی S+محیط را در بر میگیرد. آب بدون دریافت کار به Tf میرسد؛ بنابراین اصل اول میدهد
Qwater=ΔUwater=mc(Tf−Ti)>0.
مجموعهٔ آب—مخزن منزوی است: انرژی کل آن پایسته میماند،
ΔUwater+ΔUth=0.
چون هیچیک از دو جسم کاری مبادله نمیکند،
Qwater+Qth=0,Qth=−Qwater=−mc(Tf−Ti)<0.
گرمای دریافتی مخزن منفی است: مخزن به آب انرژی میدهد.
پرسش 2. در مسیری برگشتپذیر میان Ti و Tf، آب δQrev=mcdT دریافت میکند. تغییر آنتروپی آن برابر است با
ΔSwater=mc∫TiTfTdT=mc[lnT]TiTf=mclnTiTf>0.
مخزن در Tf میماند، پس
ΔSth=TfQth=−mcTfTf−Ti<0.
چون مجموعه منزوی است، با بقیهٔ جهان آنتروپی مبادله نمیکند. بنابراین تغییر آنتروپی آن سراسر تولیدشده است:
در واقع 1/T>1/Tf برای Ti≤T<Tf، پس ∫TiTfdT/T>(Tf−Ti)/Tf. انتقال گرما میان دو جسم با دماهای متفاوت برگشتناپذیر است.
پرسش 3. میگذاریم h=(Tf−Ti)/2، بهطوریکه Tm−Ti=Tf−Tm=h. آب در هر مرحله mch دریافت میکند. منزویبودن مجموعه برای مخزنها میدهد
Qth,1=−mch,Qth,2=−mch,
جملههای میانی حذف میشوند. تغییر آنتروپی آب دقیقاً همان مقدار حالت یک مخزن است: آنتروپی تابع حالت است و حالتهای آغازین و نهایی آب در دو آزمایش یکساناند. تنها مسیر تغییر میکند. برای مجموعهٔ منزوی،
ΔStot(2)=mc[lnTiTf−h(Tm1+Tf1)].
اختلاف دو موازنه برابر است با
ΔStot(1)−ΔStot(2)=mch(Tm1−Tf1)>0.
هر تماس همچنان آنتروپی تولید میکند، اما مرحلهٔ میانی آنتروپی تولیدشدهٔ کل را کاهش میدهد.
پرسش 4. میگذاریم T0=Ti و TN=Tf. در مرحلهٔ k، آب از Tk−1 به Tk میرود و mch دریافت میکند. مخزن متناظر در Tk میماند و دریافت میکند
Qth,k=−mch,ΔSth,k=−Tkmch.
هر دمای میانی یک بار در صورت و یک بار در مخرج ظاهر میشود. پس افزایش تعداد مخزنها همچنان تغییر آنتروپی آب را برای همان حالتهای ابتدا و انتها عوض نمیکند. در مقابل، آنتروپی ازدسترفتهٔ مخزنها به N بستگی دارد:
هنگامی که N→∞، داریم h→0 و مجموع ریمان میل میکند به
hk=1∑NTk1⟶∫TiTfTdT=lnTiTf.
بنابراین آنتروپی تولیدشده در مجموعهٔ منزوی میل میکند به
N→∞limΔStot(N)=mc[lnTiTf−lnTiTf]=0.
آب همواره همان آنتروپی را به دست میآورد، درحالیکه مخزنها در حد دقیقاً همان مقدار را از دست میدهند. گرمشدن برگشتپذیر حد آرمانی تماسهایی است که بهطور دلخواه آهسته و با اختلاف دمای بینهایت کوچک انجام شوند.