Membrana półprzepuszczalna: które wielkości się wyrównują?
Ćwiczenie 25 · Lekcja 6 — Druga zasada termodynamiki
równowaga
membrana półprzepuszczalna
potencjał chemiczny
ciśnienie cząstkowe
nieruchoma przegroda
ruchoma przegroda
Treść zadania
Sztywny, izolowany zbiornik o objętości 2V0 zawiera dwie mieszaniny jednoatomowych gazów doskonałych A i B. Rozdziela je membrana diatermiczna przepuszczająca A, lecz nie B. Początkowo membrana jest zablokowana i nieprzepuszczalna; dzieli zbiornik na równe objętości V0 o tej samej temperaturze T0. Po lewej znajdują się 2N0 cząstek A i N0 cząstek B, a po prawej N0 cząstek A i 2N0 cząstek B. Następnie włączamy selektywną przepuszczalność membrany. Pomijamy energię membrany oraz oddziaływania między cząstkami.
W tym zadaniu przyjmujemy rozszerzenie tożsamości termodynamicznej na zmienne liczby cząstek:
dU=TdS−PdV+μAdNA+μBdNB.
μs jest potencjałem chemicznym na cząstkę składnika s. Dla każdej mieszaniny idealnej przyjmujemy również
U=23(NA+NB)kBT,P=pA+pB,ps=VNskBT.
Potencjał chemiczny składnika s∈{A,B} wynosi
μs(T,ps)=μs∘(T)+kBTlnp∘ps,
gdzie p∘ jest ciśnieniem odniesienia.
Narysować zbiornik i jego składniki. Porównać początkowe ciśnienia całkowite, a następnie ciśnienia cząstkowe A. Korzystając z potencjałów chemicznych, przewidzieć początkowy kierunek przepływu A.
Membrana pozostaje nieruchoma. Zapisać dStot w zależności od dozwolonych zmian podziału dU1 i dNA,1, a następnie wyprowadzić warunki stacjonarności. Czy należy wymagać równości ciśnień całkowitych, czy równości μB?
Wyznaczyć temperaturę końcową, liczby cząstek A i ciśnienia całkowite. Przy temperaturze T0 sprawdzić, że otrzymany podział A odpowiada maksimum entropii względem przepływu A.
Wychodząc z tego stanu, odblokowujemy membranę. Porusza się ona bez tarcia i bez dodatkowej siły, pozostając diatermiczna i selektywnie przepuszczalna. Jaki warunek dochodzi? Wyznaczyć nową równowagę: objętości, liczby cząstek A, temperaturę i wspólne ciśnienie całkowite.
Obliczenia liczbowe: N0=NAn0, gdzie n0=1,0mol,V0=10L i T0=300K. Przypominamy związek R=NAkB i podajemy
NA=6,022×1023mol−1,kB=1,380649×10−23JK−1.
Dla membrany nieruchomej, a następnie ruchomej obliczyć ciśnienia końcowe i ilości A po obu stronach (w molach), a także objętości końcowe przy ruchomej membranie.
Wskazówka
Wskazówka
Przy stałej objętości dS=dU/T−μAdNA/T, jeśli B nie przenika przez membranę. To, co otrzymuje jedna strona, traci druga. Przy ruchomej membranie dodać składnik (P1/T1−P2/T2)dV1.
Szczegółowe rozwiązanie
Rozwiązanie
Rysunek 1
Pytanie 1. Schemat rozróżnia oba składniki i pokazuje, że przenikać może tylko A. Przyjmijmy P∗=N0kBT0/V0. Początkowo każda część zawiera 3N0 cząstek:
Przy obliczaniu ciśnienia cząstkowego A liczymy jedynie cząstki A: 2N0 po lewej i N0 po prawej. Początkowo P1,i=P2,i=3P∗, ale pA,1,i=2P∗ i pA,2,i=P∗. Zatem μA,1−μA,2=kBT0ln2>0: początkowo A przepływa z lewej strony na prawą. Dla dNA,1<0 przy równych temperaturach zmiana całkowitej entropii (μA,2−μA,1)dNA,1/T0 jest dodatnia. Równość ciśnień całkowitych nie wystarcza do zatrzymania dyfuzji. W różnicy potencjałów chemicznych oba składniki μA∘(T0) się znoszą; logarytmy łączymy w kBT0ln(pA,1,i/pA,2,i)=kBT0ln2.
Pytanie 2. Całkowita energia i całkowita liczba cząstek A są zachowane, a liczby cząstek B po obu stronach są stałe. Korzystając z dU2=−dU1,dNA,2=−dNA,1 i dNB,1=dNB,2=0, otrzymujemy
dSj=TjdUj−TjμA,jdNA,j(j=1,2).
Składnik objętościowy jest zerowy, gdyż membrana jest nieruchoma. Dodajemy:
Przewodzenie ciepła i przepływ A są dozwolone: odpowiadające im zmiany można rozpatrywać niezależnie. Stacjonarność wymaga więc 1/T1−1/T2=0, czyli T1=T2, a następnie (μA,2−μA,1)/T=0, czyli μA,1=μA,2. Nie wymaga ani P1=P2 (membrana jest zablokowana), ani μB,1=μB,2 (B nie przenika).
Pytanie 3. Początkowa energia całkowita wynosi 9N0kBT0, a całkowita liczba cząstek pozostaje równa 6N0. Istotnie, Ui=(3/2)(3N0+3N0)kBT0=9N0kBT0. Przy wspólnej temperaturze końcowej T mamy Uf=(3/2)(6N0)kBT=9N0kBT. Równość Uf=Ui daje zatem T=T0. Równość potencjałów chemicznych A przyjmuje postać
kBT0lnp∘pA,1=kBT0lnp∘pA,2.
Podzielenie przez kBT0 i zastosowanie funkcji wykładniczej daje pA,1=pA,2. Objętości są równe, więc czynniki kBT0/V0 się skracają: NA,1=NA,2. Ponieważ NA,1+NA,2=3N0, każda liczba wynosi 3N0/2. Po dodaniu cząstek B otrzymujemy
Składnik energetyczny się znosi, gdyż temperatury są równe i dU1+dU2=0. Aby obliczyć drugą pochodną, zapisujemy ln(3N0−a)−lna: pochodna wynosi −1/(3N0−a)−1/a. Otrzymujemy więc
Równy podział stanowi jedyne maksimum w przedziale 0<a<3N0.
Pytanie 4. Stacjonarność względem objętości dodaje warunek P1=P2: składnik dodawany do dStot wynosi (P1/T1−P2/T2)dV1. Jego współczynnik musi zniknąć; przy T1=T2 wymusza to równość ciśnień całkowitych. Temperatura końcowa nadal wynosi T0, zgodnie z tym samym bilansem energii co w pytaniu 3. Ponieważ pA,1=pA,2, równość ciśnień całkowitych pociąga za sobą pB,1=pB,2. B nie przenika:
V1N0=V22N0,V1+V2=2V0,
zatem V2=2V1, a następnie 3V1=2V0: V1=2V0/3 i V2=4V0/3. Dla A równość ciśnień cząstkowych daje NA,1/V1=NA,2/V2, więc NA,2=2NA,1. Suma wynosi 3N0, otrzymujemy zatem NA,1=N0 i NA,2=2N0. Na koniec Pf=(N0+N0)kBT0/(2V0/3)=3P∗. Wyniki są więc następujące:
Równość ciśnień cząstkowych B wynika tutaj z pozostałych warunków i modelu idealnego, a nie z wymiany B. Ilości A nie są już równe: wyrównują się stężenia, a tym samym ciśnienia cząstkowe.
Pytanie 5. Aby obliczyć ciśnienia, przeliczamy objętości na jednostki SI: V0=10L=10−2m3. Stała NA przelicza ilość substancji na liczbę cząstek: N0=NAn0 przy n0=1,0mol. Najpierw obliczamy
R=NAkB=(6,022×1023)(1,380649×10−23)≃8,314Jmol−1K−1.
Dla N0kB=n0R skala ciśnienia wprowadzona w pytaniu 1 wynosi
ponieważ 1bar=105Pa. Ciśnienie to służy do obliczeń; samo nie jest całkowitym ciśnieniem w żadnej części.
Membrana nieruchoma. Każda objętość pozostaje równa 10L. Pytanie 3 daje NA,1=NA,2=3N0/2. Aby przejść od cząstek do moli, dzielimy przez NA:
nA,1=nA,2=2NA3N0=23×1mol=1,5mol.
B nie przenika przez membranę: po lewej pozostaje 1mol B, a po prawej 2mol. Całkowite ilości wynoszą więc 2,5mol i 3,5mol. W temperaturze T0=300K równanie P=nRT/V daje osobno
Ciśnienia całkowite są różne; stan ten utrzymuje blokada membrany. Natomiast ciśnienia cząstkowe A są równe, gdyż A zajmuje równe objętości przy jednakowych ilościach i temperaturach.
Membrana ruchoma. Z pytania 4
V1,f=32V0=32×10≃6,67L,V2,f=34V0=34×10≃13,33L.
Suma nadal wynosi 20L, czyli objętość zbiornika. Liczby cząstek A wynoszą teraz NA,1=N0 i NA,2=2N0:
nA,1=NAN0=1mol,nA,2=NA2N0=2mol.
Otrzymujemy ponownie łącznie 3mol A. Po dodaniu B obie części zawierają odpowiednio 2 i 4mol gazu. Używamy dokładnych objętości przed zaokrągleniem: