Rozwiązane zadanie z termodynamiki

Membrana półprzepuszczalna: które wielkości się wyrównują?

Ćwiczenie 25 · Lekcja 6 — Druga zasada termodynamiki

  • równowaga
  • membrana półprzepuszczalna
  • potencjał chemiczny
  • ciśnienie cząstkowe
  • nieruchoma przegroda
  • ruchoma przegroda

Treść zadania

Sztywny, izolowany zbiornik o objętości 2V02V_0 zawiera dwie mieszaniny jednoatomowych gazów doskonałych A i B. Rozdziela je membrana diatermiczna przepuszczająca A, lecz nie B. Początkowo membrana jest zablokowana i nieprzepuszczalna; dzieli zbiornik na równe objętości V0V_0 o tej samej temperaturze T0T_0. Po lewej znajdują się 2N02N_0 cząstek A i N0N_0 cząstek B, a po prawej N0N_0 cząstek A i 2N02N_0 cząstek B. Następnie włączamy selektywną przepuszczalność membrany. Pomijamy energię membrany oraz oddziaływania między cząstkami.

W tym zadaniu przyjmujemy rozszerzenie tożsamości termodynamicznej na zmienne liczby cząstek:

dU=T dS−P dV+μA dNA+μB dNB.\boxed{\mathrm dU=T\,\mathrm dS-P\,\mathrm dV +\mu_A\,\mathrm dN_A+\mu_B\,\mathrm dN_B.}

μs\mu_s jest potencjałem chemicznym na cząstkę składnika ss. Dla każdej mieszaniny idealnej przyjmujemy również

U=32(NA+NB)kBT,P=pA+pB,ps=NskBTV.U=\frac32(N_A+N_B)k_BT,\quad P=p_A+p_B,\quad p_s=\frac{N_sk_BT}{V}.

Potencjał chemiczny składnika s∈{A,B}s\in\{A,B\} wynosi

μs(T,ps)=μs∘(T)+kBTln⁡psp∘,\mu_s(T,p_s)=\mu_s^\circ(T)+k_BT\ln\frac{p_s}{p^\circ},

gdzie p∘p^\circ jest ciśnieniem odniesienia.

  1. Narysować zbiornik i jego składniki. Porównać początkowe ciśnienia całkowite, a następnie ciśnienia cząstkowe A. Korzystając z potencjałów chemicznych, przewidzieć początkowy kierunek przepływu A.
  2. Membrana pozostaje nieruchoma. Zapisać dStot\mathrm dS_{\mathrm{tot}} w zależności od dozwolonych zmian podziału dU1\mathrm dU_1 i dNA,1\mathrm dN_{A,1}, a następnie wyprowadzić warunki stacjonarności. Czy należy wymagać równości ciśnień całkowitych, czy równości μB\mu_B?
  3. Wyznaczyć temperaturę końcową, liczby cząstek A i ciśnienia całkowite. Przy temperaturze T0T_0 sprawdzić, że otrzymany podział A odpowiada maksimum entropii względem przepływu A.
  4. Wychodząc z tego stanu, odblokowujemy membranę. Porusza się ona bez tarcia i bez dodatkowej siły, pozostając diatermiczna i selektywnie przepuszczalna. Jaki warunek dochodzi? Wyznaczyć nową równowagę: objętości, liczby cząstek A, temperaturę i wspólne ciśnienie całkowite.
  5. Obliczenia liczbowe: N0=NAn0N_0=\mathcal N_A n_0, gdzie n0=1,0 moln_0=1{,}0\ \mathrm{mol}, V0=10 LV_0=10\ \mathrm L i T0=300 KT_0=300\ \mathrm K. Przypominamy związek R=NAkBR=\mathcal N_A k_{\mathrm{B}} i podajemy NA=6,022×1023 mol−1,kB=1,380649×10−23 J K−1.\mathcal N_A=6{,}022\times10^{23}\ \mathrm{mol^{-1}},\qquad k_{\mathrm{B}}=1{,}380649\times10^{-23}\ \mathrm{J\,K^{-1}}.

    Dla membrany nieruchomej, a następnie ruchomej obliczyć ciśnienia końcowe i ilości A po obu stronach (w molach), a także objętości końcowe przy ruchomej membranie.

Wskazówka

Wskazówka
Przy stałej objętości dS=dU/T−μA dNA/T\mathrm dS=\mathrm dU/T-\mu_A\,\mathrm dN_A/T, jeśli B nie przenika przez membranę. To, co otrzymuje jedna strona, traci druga. Przy ruchomej membranie dodać składnik (P1/T1−P2/T2) dV1(P_1/T_1-P_2/T_2)\,\mathrm dV_1.

Szczegółowe rozwiązanie

Rozwiązanie

Figure
Rysunek 1

Pytanie 1. Schemat rozróżnia oba składniki i pokazuje, że przenikać może tylko A. Przyjmijmy P∗=N0kBT0/V0P_*=N_0k_BT_0/V_0. Początkowo każda część zawiera 3N03N_0 cząstek:

P1,i=(2N0+N0)kBT0V0=3P∗,P2,i=(N0+2N0)kBT0V0=3P∗.P_{1,i}=\frac{(2N_0+N_0)k_BT_0}{V_0}=3P_*,\qquad P_{2,i}=\frac{(N_0+2N_0)k_BT_0}{V_0}=3P_*.

Przy obliczaniu ciśnienia cząstkowego A liczymy jedynie cząstki A: 2N02N_0 po lewej i N0N_0 po prawej. Początkowo P1,i=P2,i=3P∗P_{1,i}=P_{2,i}=3P_*, ale pA,1,i=2P∗p_{A,1,i}=2P_* i pA,2,i=P∗p_{A,2,i}=P_*. Zatem μA,1−μA,2=kBT0ln⁡2>0\mu_{A,1}-\mu_{A,2}=k_BT_0\ln2>0: początkowo A przepływa z lewej strony na prawą. Dla dNA,1<0\mathrm dN_{A,1}<0 przy równych temperaturach zmiana całkowitej entropii (μA,2−μA,1) dNA,1/T0(\mu_{A,2}-\mu_{A,1})\,\mathrm dN_{A,1}/T_0 jest dodatnia. Równość ciśnień całkowitych nie wystarcza do zatrzymania dyfuzji. W różnicy potencjałów chemicznych oba składniki μA∘(T0)\mu_A^\circ(T_0) się znoszą; logarytmy łączymy w kBT0ln⁡(pA,1,i/pA,2,i)=kBT0ln⁡2k_BT_0\ln(p_{A,1,i}/p_{A,2,i})=k_BT_0\ln2.

Pytanie 2. Całkowita energia i całkowita liczba cząstek A są zachowane, a liczby cząstek B po obu stronach są stałe. Korzystając z dU2=−dU1\mathrm dU_2=-\mathrm dU_1, dNA,2=−dNA,1\mathrm dN_{A,2}=-\mathrm dN_{A,1} i dNB,1=dNB,2=0\mathrm dN_{B,1}=\mathrm dN_{B,2}=0, otrzymujemy

dSj=dUjTj−μA,jTj dNA,j(j=1,2).\mathrm dS_j=\frac{\mathrm dU_j}{T_j} -\frac{\mu_{A,j}}{T_j}\,\mathrm dN_{A,j} \quad (j=1,2).

Składnik objętościowy jest zerowy, gdyż membrana jest nieruchoma. Dodajemy:

dStot=dU1T1−dU1T2−μA,1T1dNA,1+μA,2T2dNA,1.\mathrm dS_{\mathrm{tot}} =\frac{\mathrm dU_1}{T_1}-\frac{\mathrm dU_1}{T_2} -\frac{\mu_{A,1}}{T_1}\mathrm dN_{A,1} +\frac{\mu_{A,2}}{T_2}\mathrm dN_{A,1}.

Grupując współczynniki, otrzymujemy

dStot=(1T1−1T2)dU1+(μA,2T2−μA,1T1)dNA,1.\mathrm dS_{\mathrm{tot}}= \left(\frac1{T_1}-\frac1{T_2}\right)\mathrm dU_1 +\left(\frac{\mu_{A,2}}{T_2}-\frac{\mu_{A,1}}{T_1}\right) \mathrm dN_{A,1}.

Przewodzenie ciepła i przepływ A są dozwolone: odpowiadające im zmiany można rozpatrywać niezależnie. Stacjonarność wymaga więc 1/T1−1/T2=01/T_1-1/T_2=0, czyli T1=T2T_1=T_2, a następnie (μA,2−μA,1)/T=0(\mu_{A,2}-\mu_{A,1})/T=0, czyli μA,1=μA,2\mu_{A,1}=\mu_{A,2}. Nie wymaga ani P1=P2P_1=P_2 (membrana jest zablokowana), ani μB,1=μB,2\mu_{B,1}=\mu_{B,2} (B nie przenika).

Pytanie 3. Początkowa energia całkowita wynosi 9N0kBT09N_0k_BT_0, a całkowita liczba cząstek pozostaje równa 6N06N_0. Istotnie, Ui=(3/2)(3N0+3N0)kBT0=9N0kBT0U_i=(3/2)(3N_0+3N_0)k_BT_0=9N_0k_BT_0. Przy wspólnej temperaturze końcowej TT mamy Uf=(3/2)(6N0)kBT=9N0kBTU_f=(3/2)(6N_0)k_BT=9N_0k_BT. Równość Uf=UiU_f=U_i daje zatem T=T0T=T_0. Równość potencjałów chemicznych A przyjmuje postać

kBT0ln⁡pA,1p∘=kBT0ln⁡pA,2p∘.k_BT_0\ln\frac{p_{A,1}}{p^\circ} =k_BT_0\ln\frac{p_{A,2}}{p^\circ}.

Podzielenie przez kBT0k_BT_0 i zastosowanie funkcji wykładniczej daje pA,1=pA,2p_{A,1}=p_{A,2}. Objętości są równe, więc czynniki kBT0/V0k_BT_0/V_0 się skracają: NA,1=NA,2N_{A,1}=N_{A,2}. Ponieważ NA,1+NA,2=3N0N_{A,1}+N_{A,2}=3N_0, każda liczba wynosi 3N0/23N_0/2. Po dodaniu cząstek B otrzymujemy

P1,f=(3N0/2+N0)kBT0V0,P2,f=(3N0/2+2N0)kBT0V0.P_{1,f}=\frac{(3N_0/2+N_0)k_BT_0}{V_0},\qquad P_{2,f}=\frac{(3N_0/2+2N_0)k_BT_0}{V_0}.

Zatem

P1,f=52P∗,P2,f=72P∗.P_{1,f}=\frac52P_*,\qquad P_{2,f}=\frac72P_*.

Podpora membrany równoważy tę różnicę ciśnień. Przyjmując a=NA,1a=N_{A,1} i NA,2=3N0−aN_{A,2}=3N_0-a przy ustalonych temperaturze i objętościach, z pytania 2 otrzymujemy

dStotda=μA,2−μA,1T0=kBln⁡pA,2pA,1=kBln⁡3N0−aa.\frac{\mathrm dS_{\mathrm{tot}}}{\mathrm da} =\frac{\mu_{A,2}-\mu_{A,1}}{T_0} =k_{\mathrm{B}}\ln\frac{p_{A,2}}{p_{A,1}} =k_{\mathrm{B}}\ln\frac{3N_0-a}{a}.

Składnik energetyczny się znosi, gdyż temperatury są równe i dU1+dU2=0\mathrm dU_1+\mathrm dU_2=0. Aby obliczyć drugą pochodną, zapisujemy ln⁡(3N0−a)−ln⁡a\ln(3N_0-a)-\ln a: pochodna wynosi −1/(3N0−a)−1/a-1/(3N_0-a)-1/a. Otrzymujemy więc

dStotda=kBln⁡3N0−aa,d2Stotda2=−kB(1a+13N0−a)<0.\frac{\mathrm dS_{\mathrm{tot}}}{\mathrm da} =k_{\mathrm{B}}\ln\frac{3N_0-a}{a},\qquad \frac{\mathrm d^2S_{\mathrm{tot}}}{\mathrm da^2} =-k_{\mathrm{B}}\left(\frac1a+\frac1{3N_0-a}\right)<0.

Równy podział stanowi jedyne maksimum w przedziale 0<a<3N00<a<3N_0.

Pytanie 4. Stacjonarność względem objętości dodaje warunek P1=P2P_1=P_2: składnik dodawany do dStot\mathrm dS_{\mathrm{tot}} wynosi (P1/T1−P2/T2) dV1(P_1/T_1-P_2/T_2)\,\mathrm dV_1. Jego współczynnik musi zniknąć; przy T1=T2T_1=T_2 wymusza to równość ciśnień całkowitych. Temperatura końcowa nadal wynosi T0T_0, zgodnie z tym samym bilansem energii co w pytaniu 3. Ponieważ pA,1=pA,2p_{A,1}=p_{A,2}, równość ciśnień całkowitych pociąga za sobą pB,1=pB,2p_{B,1}=p_{B,2}. B nie przenika:

N0V1=2N0V2,V1+V2=2V0,\frac{N_0}{V_1}=\frac{2N_0}{V_2},\qquad V_1+V_2=2V_0,

zatem V2=2V1V_2=2V_1, a następnie 3V1=2V03V_1=2V_0: V1=2V0/3V_1=2V_0/3 i V2=4V0/3V_2=4V_0/3. Dla A równość ciśnień cząstkowych daje NA,1/V1=NA,2/V2N_{A,1}/V_1=N_{A,2}/V_2, więc NA,2=2NA,1N_{A,2}=2N_{A,1}. Suma wynosi 3N03N_0, otrzymujemy zatem NA,1=N0N_{A,1}=N_0 i NA,2=2N0N_{A,2}=2N_0. Na koniec Pf=(N0+N0)kBT0/(2V0/3)=3P∗P_f=(N_0+N_0)k_BT_0/(2V_0/3)=3P_*. Wyniki są więc następujące:

V1=23V0,V2=43V0,NA,1=N0,NA,2=2N0,Pf=3P∗.V_1=\frac23V_0,\quad V_2=\frac43V_0,\quad N_{A,1}=N_0,\quad N_{A,2}=2N_0,\quad P_f=3P_*.

Równość ciśnień cząstkowych B wynika tutaj z pozostałych warunków i modelu idealnego, a nie z wymiany B. Ilości A nie są już równe: wyrównują się stężenia, a tym samym ciśnienia cząstkowe.

Pytanie 5. Aby obliczyć ciśnienia, przeliczamy objętości na jednostki SI: V0=10 L=10−2 m3V_0=10\ \mathrm L=10^{-2}\ \mathrm{m^3}. Stała NA\mathcal N_A przelicza ilość substancji na liczbę cząstek: N0=NAn0N_0=\mathcal N_A n_0 przy n0=1,0 moln_0=1{,}0\ \mathrm{mol}. Najpierw obliczamy

R=NAkB=(6,022×1023)(1,380649×10−23)≃8,314 J mol−1 K−1.R=\mathcal N_A k_{\mathrm{B}} =(6{,}022\times10^{23})(1{,}380649\times10^{-23}) \simeq8{,}314\ \mathrm{J\,mol^{-1}\,K^{-1}}.

Dla N0kB=n0RN_0k_B=n_0R skala ciśnienia wprowadzona w pytaniu 1 wynosi

P∗=N0kBT0V0=n0RT0V0≃1,0×8,314×30010−2=249420 Pa≃2,494 bar,P_* =\frac{N_0k_BT_0}{V_0} =\frac{n_0RT_0}{V_0} \simeq\frac{1{,}0\times8{,}314\times300}{10^{-2}} =249420\ \mathrm{Pa}\simeq2{,}494\ \mathrm{bar},

ponieważ 1 bar=105 Pa1\ \mathrm{bar}=10^5\ \mathrm{Pa}. Ciśnienie to służy do obliczeń; samo nie jest całkowitym ciśnieniem w żadnej części.

Membrana nieruchoma. Każda objętość pozostaje równa 10 L10\ \mathrm L. Pytanie 3 daje NA,1=NA,2=3N0/2N_{A,1}=N_{A,2}=3N_0/2. Aby przejść od cząstek do moli, dzielimy przez NA\mathcal N_A:

nA,1=nA,2=3N02NA=32×1 mol=1,5 mol.n_{A,1}=n_{A,2}=\frac{3N_0}{2\mathcal N_A} =\frac32\times1\ \mathrm{mol}=1{,}5\ \mathrm{mol}.

B nie przenika przez membranę: po lewej pozostaje 1 mol1\ \mathrm{mol} B, a po prawej 2 mol2\ \mathrm{mol}. Całkowite ilości wynoszą więc 2,5 mol2{,}5\ \mathrm{mol} i 3,5 mol3{,}5\ \mathrm{mol}. W temperaturze T0=300 KT_0=300\ \mathrm K równanie P=nRT/VP=nRT/V daje osobno

P1,f=(1,5+1)×8,314×30010−2=623550 Pa≃6,24 bar,P2,f=(1,5+2)×8,314×30010−2=872970 Pa≃8,73 bar.P_{1,f}=\frac{(1{,}5+1)\times8{,}314\times300}{10^{-2}} =623550\ \mathrm{Pa}\simeq6{,}24\ \mathrm{bar}, P_{2,f}=\frac{(1{,}5+2)\times8{,}314\times300}{10^{-2}} =872970\ \mathrm{Pa}\simeq8{,}73\ \mathrm{bar}.

Ciśnienia całkowite są różne; stan ten utrzymuje blokada membrany. Natomiast ciśnienia cząstkowe A są równe, gdyż A zajmuje równe objętości przy jednakowych ilościach i temperaturach.

Membrana ruchoma. Z pytania 4

V1,f=23V0=23×10≃6,67 L,V2,f=43V0=43×10≃13,33 L.V_{1,f}=\frac23V_0=\frac23\times10\simeq6{,}67\ \mathrm L, \qquad V_{2,f}=\frac43V_0=\frac43\times10\simeq13{,}33\ \mathrm L.

Suma nadal wynosi 20 L20\ \mathrm L, czyli objętość zbiornika. Liczby cząstek A wynoszą teraz NA,1=N0N_{A,1}=N_0 i NA,2=2N0N_{A,2}=2N_0:

nA,1=N0NA=1 mol,nA,2=2N0NA=2 mol.n_{A,1}=\frac{N_0}{\mathcal N_A}=1\ \mathrm{mol},\qquad n_{A,2}=\frac{2N_0}{\mathcal N_A}=2\ \mathrm{mol}.

Otrzymujemy ponownie łącznie 3 mol3\ \mathrm{mol} A. Po dodaniu B obie części zawierają odpowiednio 22 i 4 mol4\ \mathrm{mol} gazu. Używamy dokładnych objętości przed zaokrągleniem:

P1,f=(1+1)×8,314×300(2/3)×10−2=748260 Pa≃7,48 bar,P2,f=(2+2)×8,314×300(4/3)×10−2=748260 Pa≃7,48 bar.P_{1,f}=\frac{(1+1)\times8{,}314\times300}{(2/3)\times10^{-2}} =748260\ \mathrm{Pa}\simeq7{,}48\ \mathrm{bar}, P_{2,f}=\frac{(2+2)\times8{,}314\times300}{(4/3)\times10^{-2}} =748260\ \mathrm{Pa}\simeq7{,}48\ \mathrm{bar}.

Oba obliczenia dają to samo ciśnienie całkowite, zgodnie z warunkiem równowagi mechanicznej odblokowanej membrany.